Wie ben ik:

Christiaan van Hunnik
Op maandag 20 juli 1953 werd ik op het adres Utrechtseweg 76 in Heelsum geboren. Mijn ouders waren daar in februari van dat jaar vanuit Opheusden komen wonen en hadden een textiel- en kledingwinkel genaamd 'Het Veensche Handelshuis'. Later kwam daar een woninginrichting bij. Begin jaren 70 stopte de winkel en werd het taxibedrijf van mijn broer Henk daar gevestigd. Begin 1994 werd het na het overlijden van Henk opgeheven.

Burgerlijke staat: Living Apart Together

 Mijn scholen:
1959-1965: Van Limburg Stirum School in Heelsum (gem. Renkum)
1965-1969: Christelijk Lyceum in Arnhem
1971-1972: Opleidingsschool Rijkspolitie in Arnhem

Mijn woonplaatsen:
1953: Heelsum
1968 Wolfheze
1971 Arnhem
1972 Almen
1973 Maarssen
1974 Rhenen
1999 Leersum
2008 Amerongen

Mijn voornaam is Christiaan
Toen ik geboren werd was het nog heel gebruikelijk om 'vernoemd' of 'vernaamd' te worden. Ik kreeg de voornaam van mijn grootvader (moeders kant) Christiaan de With (1901-1976). Een opa waarvoor ik de warme gevoelens nog steeds koester. Als kind ondervond ik ook het nadeel ervan. M'n andere opa (vaders kant) had de onhebbelijke gewoonte om voor de kleinkinderen die naar hem vernoemd waren op  hun verjaardag aanmerkelijk guller te zijn dan de anderen.
Mijn opa Christiaan was vernoemd naar zijn grootvader van moeders kant Christiaan Ruisch. (1847-1896). Mijn betovergrootvader was weer vernoemd naar zijn grootmoeder (moeders kant) Christina van der Horst (1797-1855 Wageningen, roepnaam Stijntje) Haar vernoeming komt hoogstwaarschijnlijk van haar oma Stijncken Derksen (Stijncken, Stien, Stijntje, samengevoegd met Chris(ten), *1720-1800 Oosterbeek), die weer vernoemd werd naar haar oma Stijncken Stevens (*1650 Oosterbeek)-

Mijn hobbies:
Als je in Heelsum geboren was dan ging je voetballen of korfballen. Voetballen op zaterdag bij Redichem en bij CHRC als je bij de 'ongelovigen' hoorde.Wij kwamen uit een echt korfbalgezin en aangezien DKOD in die tijd een topclub was sprak het vanzelf dat ook ik lid werd. Bovendien waren de broers Jan, Bart en Ben Crum (later bondscoach) onze overbuurjongens.Maar ja, rond m'n 15e kwam de klad erin. Te vroeg gaan roken, teveel lol, teveel interesse voor de meiden en te weinig voor de bal. We woonden aan de Utrechtseweg nr.  76 en op Kerkweg nr. 2. De woning en de winkel hadden aparte adressen. In mijn vroege jeugd een prachtige straatweg met hoge beukenbomen aan weerszijde.  Tussen de Kerkweg en de Kastanjelaan was 'het centrum' van het dorp. Mijn ouders hadden een woningtextielwinkel, het Veensche Handelshuis, later toen mijn broer er bij introk werd dit uitgebreid met woninginrichting.

Heelsum, Straatweg rond 1910 gezien vanuit het oosten; aan de linkerkant het pand waarin zich in 1930 boekhandel De Jong vestigde, daarachter rijwielhandel De Gooijer . Op de achtergrond zie je de veranda die aan mijn geboortehuis vast zat. In deze periode was er een slagerij gevestigd. Aan de rechterkant de tramrails waarover een verbinding tussen Arnhem en Utrecht onderhouden werd.

Heelsum, Utrechtseweg rond 1960, gezien vanuit het westen; Begin jaren zestig werd er riolering aangelegd, de bomen verdwenen en ontstond het straatbeeld wat het meest leek op het huidige. Alleen dan nog zonder drempels want er was nog geen rondweg om de dorpskernen Heelsum en Renkum.

In 2009 zijn er plannen om het pand Utrechtseweg 76 te slopen en er een appatementencomplex te bouwen. Jammer, maar begrijpelijk. Het pand was van slechte kwaliteit (enkelsteens gebouwd) en slecht onderhouden.

• Aan de zuidkant van de Utrechtseweg (op deze foto rechts) woonden de volgende families met winkels
  nr. 76: fam. Van Hunnik, textielwinkel
• nr. 74: fam. De Gooijer, Rijwielhandel en reparatie
• nr. 72: fam. De Jong, boekhandel
• nr. 70: fam. Smeets, groentenwinkel
• nr. 68: mej. De Koning, drogisterij
• nr. 66: fam. Hennink, electra
• nr. 64: fam. Crum, bakkerij

• Aan de noordzijde van west naar oost:
  fam. Crum, Vivo supermarkt, later fam. Wijnveen
  
   
• fam. Van de Pol, smederij en huishoudelijke artikelen
• fam. Jansen, kapper
• privé woning, na de sloop werd daar de raiffeisenbank (later Rabo) gebouwd
• fam. Van Dijk, groentewinkel
• Caltex / Chevron tankstation (Van Silfhout ?)
   

Van mijn 9e tot 16e jaar kreeg ik klassieke piano- en orgelles van meneer Van Dolderen, organist in de kerk te Oosterbeek. Een markant figuur die rondreed in een groene Volvo, katterug. We hadden thuis een ouderwets trap harmonium waar ik de eerste etudes en psalmen op liet klinken. Op één van de eerste electronische orgels, een Viscount, leerde ik verder tot ik er op m'n 16e schoon genoeg van kreeg en de witte en zwarte toetsen zeker 10 jaar niet meer aanraakte.

Op m'n 17e jaar uit huis gegaan, de opleiding bij de politie was intern en na m'n examen kwam ik in kosthuizen te wonen. Enkele jaren na mijn huwelijk schafte ik zelf een studieorgel met volledig pedaal aan en ontdekte de muziek opnieuw. In plaats van verplichte bladmuziek oefeningen, kreeg ik met zelfstudie al snel door dat er een logica in de muziek zat met vaste schema's en verbanden. Akkoorden ontdekken,leren en studeren maakte de muziek leuk. Na een jaar of twee kon ik alles wat ik hoorde naspelen. In 1984 werd ik gevraagd om als 'toetsenist' in een bedrijfsband te komen spelen. Dat was het begin van een muziekcarrière die tot 2002 duurde. Toen zorgde een 2e hernia dat het optreden op podiums (en vooral het sjouwen en bouwen) niet langer kon. Vanaf 1995 had ik ook de muzikale mogelijkheden op de pc ontdekt .

De leukste periode was toch wel de jaren met het popkoor Future uit Rhenen. Doordat de live-begeleidingsband (waar ik toen deel van uitmaakte) uit elkaar viel kreeg ik de kans om met orkestbanden samen met de dirigent Bas Uyterlinden en choreografe Petra Zegveld dit koor naar een uniek niveau te brengen.

Vanaf het jaar 2002 had ik dus véél vrije tijd over, maar niet heus. Ik was intussen met een post-HBO opleiding gestart om m'n kansen bij een reorganisatie te vergroten. Verder kon ik meer tijd aan een nieuwe hobbie gaan besteden 'digitale video'. In 2003 besefte ik ineens dat ik op zolder een paar schoenendozen had staan met de stamboom van m'n familie. Ik vatte het idee op om de stamboom op een 'eigen' website te plaatsen. Na 3 maanden stond hij er. Echt een goede keuze. Na enkele maanden kwam ik weer in contact met Jan van Hunnik die al die informatie in de 70-er jaren bij elkaar had gezocht. Dat ging toen héél anders dan nu met de mogelijkheden van het internet. Hij heeft duizenden uren gereist en doorgebracht in archieven van gemeenten, provincie en kerken. Samen zorgen we voor de vulling en de verhalen. Zo gaat de geschiedenis van de Van Hunnik families nooit meer verloren. Heel veel contacten met Van Hunnik-en over de hele wereld leverde het op. Ik kwam hierdoor ook weer in contact met m'n familie in Australië en in het najaar 2005 ging m'n levensdroom in vervulling, een rondreis door zuid en oost Australië en de ontmoeting met m'n neven en nichten, oom en tante.

  Mijn werk:
Helaas, daar kan ik niet veel over vertellen. Ik werk bij de politie in een managementfunctie. Sinds collega's op Hyves en soortgelijke websites allerlei (en dus teveel) informatie over hun werk plaatsten is de gedragscode aangescherpt en mag op zogenaamde 'open bronnen' geen persoonlijke informatie over het werk geplaatst worden.

Mijn privéleven
Jammer, daar ga ik dus hier niet verder over uitwijden. Dat doen we ook niet op de website over nog levende personen. Ik wil ooit nog een keer mijn autobiografie schrijven. Degene die de website van mij overneemt krijgt wellicht ..........